مکان و بازسازی عثمانی
صفحهٔ عربی مسجد را در محلهٔ صالحیهٔ دمشق، نزدیک مسیر تاریخی نهر یزید، جای می‌دهد. پیش از مجموعهٔ عثمانی، بنای دینی کوچک‌تری در ارتباط با آرامگاه وجود داشت.
منبع بازسازی در دوران سلطان سلیم اول را شرح می‌دهد و طراحی را به شهاب‌الدین ابن عطار نسبت می‌دهد. از آنجا که تاریخ‌های جزئی کاملاً سازگار نیستند، این درآمد کارهای ساختمانی را به‌طور کلی در سال‌های ۱۵۱۷–۱۵۱۸ میلادی قرار می‌دهد.
روایتی نیز نقل می‌شود که سلیم، ابن عربی را در خواب دیده بود. این حکایت سنتی از تاریخ مادی ساختمان تفکیک شده است.
صحن، شبستان و مناره
صحن با مرمرهای رنگی و سنگ‌های متضاد، حوض و فضاهای طاق‌دار توصیف می‌شود. در شبستان، ستون‌ها، قوس‌ها، محراب چوبی و تزئینات کاشی ذکر شده‌اند.
منبع به کتیبه‌های قرآنی، نقش سرو و گل و پیوند ویژگی‌های معماری دمشق و عثمانی توجه می‌کند. مناره بالای ورودی اصلی قرار دارد و از بدنه‌ای هشت‌ضلعی با بخش فوقانی و بام مخروطی تشکیل می‌شود.
فضای آرامگاه
پلکانی سنگی به فضای آراسته و طاق‌دار آرامگاه در کنار شبستان پایین می‌رود. منبع از دفن‌های مرتبط با مجموعه، از جمله پسران ابن عربی و محل پیشین دفن امیر عبدالقادر جزایری پیش از انتقال پیکرش به الجزایر، سخن می‌گوید.
توصیف‌های تکراری و نام‌های دیگر متن کامل در اینجا فشرده شده‌اند. این صفحه فهرست تازه و مستقلاً تأییدشده‌ای از گورها نیست.
آب‌رسانی و خدمات خیریه
روایت، دستگاه بالابردن آب از نهر یزید را برای مسجد و مؤسسات اطراف توضیح می‌دهد. آشپزخانهٔ خیریهٔ وابسته به مجموعه و توزیع غذا نیز در آن مطرح می‌شوند.
این جزئیات پیوند مسجد با زندگی اجتماعی و زیرساخت محله را نشان می‌دهند. گفته‌های منبع دربارهٔ خدماتی که «امروز» ادامه دارند، به زمان نگارش آن مربوط‌اند؛ این ترجمه ساعت بازدید، شرایط ورود یا برنامهٔ غذارسانی کنونی را تأیید نمی‌کند.