Yer ve Osmanlı dönemindeki yeniden yapım
Arapça sayfa, camiyi Şam’ın Sâlihiyye semtinde, Yezid Nehri’nin tarihî yatağı yakınında konumlandırır. Osmanlı külliyesinden önce, türbeyle ilişkili daha küçük bir dinî yapı bulunduğunu anlatır.
Yeniden yapımı Sultan I. Selim dönemine yerleştirir; tasarımı Şihâbeddin İbnü’l-Attâr’a atfeder. Kaynaktaki ayrıntılı tarihler tam olarak uyuşmadığı için bu giriş, hepsini uzlaştırmaya çalışmadan çalışmaları genel olarak 1517–1518 yıllarında ele alır.
Metinde Selim’in İbnü’l-Arabî’yi rüyasında gördüğüne ilişkin bir anlatı da vardır. Bu, yapı tarihinden ayrı olarak aktarılan geleneksel bir rivayettir.
Avlu, ibadet mekânı ve minare
Avlu; renkli mermerler ve farklı renklerde taşlarla döşeli, havuzlu ve revaklı bir mekân olarak tasvir edilir. İbadet mekânında sütunlar, kemerler, ahşap bir mihrap ve çini süslemeler bulunur.
Arapça anlatı, Kur’an kitabelerine, servi ve çiçek motiflerine, Şam ve Osmanlı mimari özelliklerinin birlikte kullanımına dikkat çeker. Ana girişin üzerindeki minare, sekizgen gövde ve konik çatıyla sonlanan bir üst bölümden oluşur.
Türbe mekânı
Taş bir merdiven, ibadet mekânına bitişik, tonozlu ve süslemeli türbe bölümüne iner. Kaynak, İbnü’l-Arabî’nin oğullarıyla ilişkilendirilen mezarlardan ve Emîr Abdülkadir el-Cezâirî’nin naaşı Cezayir’e nakledilmeden önceki defin yerinden söz eder.
Tam Arapça metinde tekrarlanan tasvirler ve başka isimler de vardır. Bunlar burada kısaltılmıştır; bu sayfa mezarların yeniden doğrulanmış bir envanteri değildir.
Su ve hayır hizmetleri
Anlatı, Yezid Nehri’nden camiye ve yakındaki kurumlara su sağlayan bir su kaldırma düzeneğini açıklar. Külliyeyle ilişkili imareti ve yemek dağıtımını da ele alır.
Bu ayrıntılar, caminin mahallenin toplumsal hayatı ve altyapısıyla bağını gösterir. Kaynakta “bugün” devam ettiği söylenen hizmetler, metnin yazıldığı döneme aittir; burada güncel ziyaret saatleri, erişim şartları veya yemek dağıtım takvimi doğrulanmamaktadır.