Türkçe anlam çevirisi — سورة الشعراء

Ta sin mim. ﴿1﴾

Bunlardır gerçekle batılı açıklayan kitabın ayetleri. ﴿2﴾

Kendine kıyacaksın inanmıyorlar diye adeta. ﴿3﴾

Dileseydik gökten bir delil indirirdik onlara, onun karşısında başlarını eğerlerdi, kalakalırlardı. ﴿4﴾

Rahman katından, Kur'an'ın yeni bir ayeti indi mi, hemen yüz çevirirler ondan. ﴿5﴾

Gerçekten de yalanladılar, artık yakında alay ettikleri şeyin haberleri gelip çatacak onlara. ﴿6﴾

Bakmazlar mı yeryüzüne, nice güzelim nebatlar bitirdik çifterçifter orada. ﴿7﴾

Bunda bir delil var elbette ve çoğu inanmaz gene de. ﴿8﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿9﴾

An o zamanı ki hani Rabbin, Musa'ya, git zalimler topluluğuna diye nida etmişti, ﴿10﴾

Firavun'un kavmine, hala mı çekinmeyecekler? ﴿11﴾

Musa, Rabbim demişti, gerçekten de beni yalanlarlar diye korkuyorum. ﴿12﴾

Gönlüm daralır, dilim açılmaz, sen Harun'u gönder. ﴿13﴾

Ve bir de onlara karşı suçum var, korkarım, öldürürler beni. ﴿14﴾

Rab, hayır dedi, ikiniz de, delillerimizle gidin, şüphe yok ki biz, sizinleyiz, her şeyi duyarız. ﴿15﴾

Firavun'un tapısına geldiler de biz dediler, şüphe yok ki alemlerin Rabbinin peygamberleriyiz. ﴿16﴾

İsrailoğullarını bizimle gönder. ﴿17﴾

Firavun, sen dedi, çocukken içimizde büyüyüp yetişmedin mi ve ömrünün nice yılını aramızda geçirmedin mi? ﴿18﴾

Ve o yaptığın işi de yaptın ve sen, nankörlerdensin. ﴿19﴾

Musa, o işi yaptım ama dedi, o vakit cahillerdendim. ﴿20﴾

Korktuğumdan da hemen kaçtım sizden, derken Rabbim bana peygamberlik verdi ve beni, peygamberler zümresine aldı. ﴿21﴾

Verdiğin nimeti başıma kakıyorsun ama bu da, İsrailoğullarını kendine kul edindiğinden meydana gelen bir şeydi. ﴿22﴾

Firavun, alemlerin Rabbi ne der ki dedi. ﴿23﴾

Musa, göklerin ve yeryüzünün ve ikisinin arasındakilerin Rabbi, dedi, iyice bilip anlıyorsanız. ﴿24﴾

Firavun, etrafındakilere, işitiyor musunuz? dedi. ﴿25﴾

Musa, sizin de Rabbinizdir dedi, sizden önce gelip geçen atalarınızın da Rabbi. ﴿26﴾

Firavun, gerçekten de dedi, size gönderilen peygamberiniz, mutlaka deli. ﴿27﴾

Musa, doğunun da Rabbidir dedi, batının da ve ikisi arasında bulunanların da düşünüp akıl ediyorsanız. ﴿28﴾

Firavun, eğer dedi, benden başka bir mabut kabul edersen seni mutlaka zindana atılmışlara katarım, hapsederim. ﴿29﴾

Musa, ya sana dedi, apaçık bir delil gösterirsem, ﴿30﴾

Firavun, doğru söyleyenlerdense hadi dedi, göster onu. ﴿31﴾

Musa, sopasını attı, sopa hemen apaçık görünen koca bir ejderha oldu. ﴿32﴾

Elini koynundan çıkardı, derhal bakanlara parıl parıl parlayan bembeyaz bir el göründü. ﴿33﴾

Firavun, yanındaki ileri gelenlere, gerçekten de dedi, bu, pek bilgili bir büyücü. ﴿34﴾

Sizi, büyüsüyle yurdunuzdan çıkarmak istiyor, ne buyurursunuz şimdi? ﴿35﴾

Ona ve kardeşine bir zaman mühlet ver dediler ve şehirlere, büyücüleri toplayıp getirecek adamlar yolla da. ﴿36﴾

Adamakıllı bilgili bütün büyücüleri tapına getirsinler. ﴿37﴾

Muayyen bir günün muayyen bir zamanında büyücüler toplandı. ﴿38﴾

Halka da denildi ki siz de toplanıyor musunuz? ﴿39﴾

Umarız ki üst gelirlerse biz de büyücülere uyarız. ﴿40﴾

Derken büyücüler gelince Firavun'a üst gelirsek dediler, bize bir mükafat var mı? ﴿41﴾

Firavun, evet dedi, siz o zaman yakınlarımdan olursunuz. ﴿42﴾

Musa, onlara, atacağınız şeyleri atın dedi. ﴿43﴾

İplerini sopalarını attılar ve Firavun'un yüceliği hakkı için dediler, biz elbette üst olacağız. ﴿44﴾

Derken Musa da sopasını attı, sopa, hemen onların düzüp meydana getirdiği şeyleri yutmaya başladı. ﴿45﴾

Büyücüler, derhal secdeye kapandılar. ﴿46﴾

Alemlerin Rabbine inandık dediler. ﴿47﴾

Musa ve Harun'un Rabbine. ﴿48﴾

Firavun, size izin vermeden inandınız ha dedi, şüphe yok ki o, sizin büyüğünüz, büyüyü o öğretti size; şimdi anlarsınız siz, mutlaka ellerinizi, ayaklarınızı çaprazvari kestireceğim ve hepinizi de astıracağım. ﴿49﴾

Zararı yok dediler, şüphe yok ki biz, dönüp Rabbimize varacağız. ﴿50﴾

İlk inananlardan olduğumuz için umarız ki Rabbimiz hatalarımızı yarlıgar. ﴿51﴾

Ve Musa'ya, kullarımı geceleyin yola çıkar, şüphe yok ki ardınızdan gelecekler diye vahyettik. ﴿52﴾

Firavun, şehirlere asker toplayan adamlar yolladı. ﴿53﴾

Bunlar, hiç şüphe yok azlık bir topluluk. ﴿54﴾

Ve hiç şüphe yok ki gene de bizi kızdırmadalar. ﴿55﴾

Bizse onların şerrine karşı uyanık ve kuvvetli bir topluluğuz diye haberler gönderdi. ﴿56﴾

Derken onları bahçelerden, kaynaklardan sürüp çıkardık. ﴿57﴾

Ve definelerden ve güzelim yerlerden ettik. ﴿58﴾

Böyle işte ve oralara İsrailoğullarını mirasçı kıldık. ﴿59﴾

Firavun'a uyanlar, gün doğunca İsrailoğullarının artlarına düştüler. ﴿60﴾

İki topluluk da birbirini görünce Musa'nın arkadaşları dediler ki: Mutlaka bize yetişecekler. ﴿61﴾

Musa, hayır dedi, şüphe yok ki Rabbim bana yol gösterecek. ﴿62﴾

Derken Musa'ya, sopanı denize vur diye vahyettik. Vurunca deniz hemen yarıldı ve her parçası, koca bir dağa döndü. ﴿63﴾

Öbürlerini buraya yaklaştırdık. ﴿64﴾

Musa'yı ve onunla beraber bulunanların hepsini kurtardık. ﴿65﴾

Sonra öbürlerini sulara garkettik. ﴿66﴾

Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿67﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿68﴾

Onlara oku İbrahim'e ait haberi. ﴿69﴾

Hani atasına ve kavmine, neye tapıyorsunuz demişti. ﴿70﴾

Putlara tapıyoruz dediler ve onlara kulluk edip durmadayız. ﴿71﴾

Çağırdığınız vakit dedi, duyuyorlar mı? ﴿72﴾

Yahut size bir faydaları var mı, bir zarar veriyorlar mı? ﴿73﴾

Hayır dediler, atalarımızı böyle bulduk, böyle yapıyordu onlar. ﴿74﴾

Şimdi gördünüz mü dedi, neye kulluk ediyorsunuz. ﴿75﴾

Siz ve çok daha önce gelip geçen atalarınız. ﴿76﴾

Hiç şüphe yok ki artık, alemlerin Rabbinden başka onlar, bana düşman. ﴿77﴾

Âlemlerin Rabbi, öyle bir mabuttur ki beni yaratmıştır ve odur doğru yolu gösteren bana. ﴿78﴾

Ve öyle bir mabuttur ki beni doyurur ve suya kandırır. ﴿79﴾

Ve hastalandığım zaman o şifa verir bana. ﴿80﴾

Ve öyle bir mabuttur ki beni öldürür, sonra da diriltir. ﴿81﴾

Ve öyle bir mabuttur ki kıyamet gününde umarım, hatamı da yarlıgar. ﴿82﴾

Rabbim, bana peygamberlik ver ve beni temiz kişilere kat. ﴿83﴾

Sonra gelenler arasında da güzel bir adsan ver bana, doğrulukla andır beni. ﴿84﴾

Beni Naim cennetinin mirasçılarından et. ﴿85﴾

Atamı da yarlıga, şüphe yok o, sapıklardan. ﴿86﴾

Utandırma beni insanların dirilecekleri günde. ﴿87﴾

O günde ki ne mal fayda verir o gün, ne evlat. ﴿88﴾

Ancak Allah'a, şirkten ve şüpheden arınmış bir gönülle gelen faydalanır. ﴿89﴾

Ve cennet, o gün, çekinenlere yaklaştırılmıştır. ﴿90﴾

Ve cehennem, azgınlara gösterilmiş, meydana çıkarılmıştır. ﴿91﴾

Ve onlara, nerede kulluk ettikleriniz denilmiştir, ﴿92﴾

Allah'ı bırakıp da tapıyordunuz onlara, size yardım ediyorlar mı, yoksa kendilerine bir yardımda bulunuyorlar mı? ﴿93﴾

Hepsi de, birbiri üstüne, baş aşağı cehenneme atılmışlardır tapanlar da, tapılanlar da. ﴿94﴾

Ve İblis'in bütün ordusu da. ﴿95﴾

Orada birbirleriyle çekişerek derler ki. ﴿96﴾

Allah hakkı için gerçekten de biz, apaçık bir sapıklık içindeydik. ﴿97﴾

Sizi, alemlerin Rabbiyle bir tuttuğumuz zaman. ﴿98﴾

Bizi, ancak o mücrimler saptırdı. ﴿99﴾

Artık ne şefaatçilerden bir şefaatçi var bize. ﴿100﴾

Ne bir can dostu. ﴿101﴾

Ne olurdu bir kere daha dünyaya dönebilseydik de inananlardan olsaydık. ﴿102﴾

Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿103﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿104﴾

Nuh kavmi de peygamberleri yalanladı. ﴿105﴾

Hani, kardeşleri Nuh, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz? ﴿106﴾

Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim. ﴿107﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿108﴾

Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait. ﴿109﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿110﴾

Dediler ki: Sana, aşağılık kişiler uymuş, biz de mi inanalım sana? ﴿111﴾

Nuh, benim onların yaptıklarına dair bir bilgim yok dedi. ﴿112﴾

Onların hesabı ancak Rabbime aittir eğer anlarsanız. ﴿113﴾

Ve ben, inananları kovamam. ﴿114﴾

Ben ancak, apaçık bir korkutucuyum. ﴿115﴾

Ey Nuh dediler, bu işten vazgeçmezsen seni mutlaka taşlarız. ﴿116﴾

Rabbim dedi, gerçekten de kavmim, yalanladı beni. ﴿117﴾

Sen, onlarla benim aramda hükmet ve beni de kurtar, inananlardan benimle beraber bulunanları da. ﴿118﴾

Derken onu da o dopdolu gemiyle kurtardık, onunla beraber bulunanları da. ﴿119﴾

Sonra da onlardan başka geri kalanları sulara garkettik. ﴿120﴾

Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿121﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿122﴾

Âd kavmi de peygamberleri yalanladı. ﴿123﴾

Hani , kardeşleri Hud, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz? ﴿124﴾

Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim. ﴿125﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿126﴾

Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait. ﴿127﴾

Siz, her yüksek tepede, ihtiyacınız olmayan bir yapı kurarak eğlenip durur musunuz? ﴿128﴾

Sağlam yapılar, kaleler yaparsınız da ebedi kalacağını mı umarsınız? ﴿129﴾

Tutup yakaladığınızı cebbarcasına mı yakalarsınız? ﴿130﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿131﴾

Çekinin o mabuttan ki bildiğiniz nimetleri vererek yardım etti size. ﴿132﴾

Yardım etti size hayvanlar ve evlat vererek. ﴿133﴾

Ve bahçeler ve kaynaklar ihsan ederek. ﴿134﴾

Şüphe yok ki ben, o pek büyük günün azabı size gelip çatacak, ondan korkuyorum. ﴿135﴾

Bizce bir dediler, istersen öğüt ver bize, istersen öğüt verenlerden olma. ﴿136﴾

Bu, önce gelip geçenlerin uydurmalarından başka bir şey değil. ﴿137﴾

Ve biz, azaba uğratılmayacağız. ﴿138﴾

Derken onu yalanladılar, biz de onları helak ettik. Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿139﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿140﴾

Semud kavmi de peygamberleri yalanladı. ﴿141﴾

Hani, kardeşleri Salih, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz? ﴿142﴾

Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim. ﴿143﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿144﴾

Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait. ﴿145﴾

Burada emin bir halde bırakılacak mısınız? ﴿146﴾

Bağlarda, kaynaklarda. ﴿147﴾

Ekinler içinde, tomurcukları nazik, yumuşak hurmalıklar yanında. ﴿148﴾

Ve büyük bir akılla, ustalıkla dağlarda evler yontmadasınız. ﴿149﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿150﴾

Aşırı gidenlerin emrine uymayın, ﴿151﴾

o aşırı gidenler ki yeryüzünde bozgunculuk ederler de ıslah etmezler. ﴿152﴾

Sen dediler, ancak büyülenmiş kişilerdensin. ﴿153﴾

Bizim gibi bir insandan başka bir şey de değilsin sen. Doğru söyleyenlerdensen bir delil göster bize. ﴿154﴾

Bu dedi, dişi bir deve; su içme hakkı, bir gün onun, malum bir gün de su içme hakkı sizin. ﴿155﴾

Ve ona kötülükle dokunmayın, sonra pek büyük bir günün azabı, helak eder sizi. ﴿156﴾

Ayaklarını kesip öldürdüler onu da nadim oldular. ﴿157﴾

Azap, onları helak ediverdi. Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿158﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿159﴾

Lut kavmi de peygamberleri yalanladı. ﴿160﴾

Hani, kardeşleri Lut, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz? ﴿161﴾

Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim. ﴿162﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿163﴾

Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait. ﴿164﴾

Siz, insanlardan erkeklere yaklaşıyor da. ﴿165﴾

Rabbinizin, sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıyor musunuz? Hayır, siz, haddi aşmış bir topluluksunuz. ﴿166﴾

Ey Lut dediler, bu işten vazgeçmezsen seni mutlaka şehrimizden çıkarırız. ﴿167﴾

Şüphe yok ki dedi, ben, sizin yaptığınızdan nefret etmedeyim, onu kınamadayım. ﴿168﴾

Rabbim, beni de onların yaptıkları işin azabından kurtar, ailemi de. ﴿169﴾

Derken onu da kurtardık, bütün ailesini de. ﴿170﴾

Ancak bir kocakarı, geri kalanların içindeydi. ﴿171﴾

Sonra berikileri mahvettik. ﴿172﴾

Üstlerine öylesine bir yağmur yağdırdık ki, ne de kötüdür korkutulanlara yağdırılan yağmur. ﴿173﴾

Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿174﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿175﴾

Ashabı Eyke de peygamberleri yalanladı. ﴿176﴾

Hani Şuayb, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz? ﴿177﴾

Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim. ﴿178﴾

Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana. ﴿179﴾

Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait. ﴿180﴾

Ölçeği tam ölçün, eksik ölçenlerden olmayın. ﴿181﴾

Doğru teraziyle tartın. ﴿182﴾

İnsanların haklarından hiçbir şeyi eksiltmeyin ve yeryüzünde bozguncu olmayın. ﴿183﴾

Çekinin o mabuttan ki sizi de yaratmıştır, önceki ümmetleri de. ﴿184﴾

Sen dediler, ancak büyülenmiş kişilerdensin. ﴿185﴾

Ve bizim gibi insandan başka bir şey de değilsin sen ve biz seni mutlaka yalancılardan sanmadayız. ﴿186﴾

Gökyüzünden parçalar düşür üstümüze eğer doğru söyleyenlerdensen. ﴿187﴾

Rabbim dedi, yaptığınız şeyi daha iyi bilir. ﴿188﴾

Derken onu yalanladılar da karanlık günün azabı helak etti onları; şüphe yok ki bu, o günün pek büyük bir azabıydı. ﴿189﴾

Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz. ﴿190﴾

Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir. ﴿191﴾

Ve hiç şüphe yok ki Kur'an, alemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir. ﴿192﴾

RuhülEmin indirmiştir onu. ﴿193﴾

Senin gönlüne, korkutanlardan olasın diye. ﴿194﴾

Apaçık Arapçayla. ﴿195﴾

Ve şüphe yok ki o hükümler, elbette önceki kitaplarda da var. ﴿196﴾

Onu, İsrailoğullarının bilginlerinin bilmesi de bir delil değil miydi onlara? ﴿197﴾

Kur'an'ı Arap olmayanlardan, Arapça bilmeyenlerden birisine indirseydik de. ﴿198﴾

Onlara okusaydı gene inanmazlardı. ﴿199﴾

Biz, böylece Kur'an'ı, mücrimlerin gönüllerine kadar işlettik. ﴿200﴾

Fakat elemli azabı görmedikçe inanmazlar ona. ﴿201﴾

Ansızın gelip çatar onlara ve onlar anlamazlar bile. ﴿202﴾

Derler ki: Bize mühlet verilir mi acaba? ﴿203﴾

Hala azabımızın çabucak gelmesini mi isterler? ﴿204﴾

Diyelim ki yıllarca onları yaşattık, geçindirdik de. ﴿205﴾

Sonra onlara vaadedilen azap geldi. ﴿206﴾

O yaşayıp geçinmeleri, onları herhangi bir suretle kurtarabilir mi ki? ﴿207﴾

Ve hiçbir şehri helak etmedik ki oraya, korkutucu peygamberler göndermeyelim de. ﴿208﴾

Öğüt vermesinler ve biz zulmetmeyiz hiç. ﴿209﴾

Ve onu Şeytanlar indirmedi. ﴿210﴾

Ve bu, onlara yakışmadığı gibi buna güçleri de yetmez. ﴿211﴾

Şüphe yok ki onlar, vahyi duymaktan uzaklaştırılmışlardır. ﴿212﴾

Sakın Allah'la beraber bir başka mabudu çağırma, yoksa azaba uğratılanlardan olursun. ﴿213﴾

Ve en yakın hısımlarını korkut. ﴿214﴾

İnananlardan sana uyanlara karşı kanadını indir, mütevazi ol. ﴿215﴾

Sana isyan ederlerse de de ki: Şüphe yok ki ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım. ﴿216﴾

Ve dayan üstün ve rahim mabuda. ﴿217﴾

Öylesine mabut ki namaza kalktığın zaman da seni görür. ﴿218﴾

Ve secde edenler arasında secde edişini de görür. ﴿219﴾

Şüphe yok ki o, her şeyi duyar, bilir. ﴿220﴾

Haber vereyim mi size, kime iner Şeytanlar? ﴿221﴾

Onlar, bütün yalancı ve suçlulara inerler. ﴿222﴾

Ve onlar da Şeytanlara kulak verirler ve Şeytanların çoğuysa yalancıdır. ﴿223﴾

Ve şairlere de akılsızlar ve ziyankarlar uyar. ﴿224﴾

Görmez misin ki hiç şüphe yok, onlar, her vadide sersemce dolaşıp dururlar. ﴿225﴾

Ve hiç şüphe yok ki onlar, yapmadıkları şeyleri söylerler. ﴿226﴾

Ancak inananlar ve iyi işlerde bulunanlar ve Allah'ı çok ananlar ve zulme uğradıktan sonra yardıma mazhar olanlar müstesna. Ve zulmedenler, yakında bileceklerdir halleri neye varacak ve nereye varıp gidecekler. ﴿227﴾